⊹⊱⋛⋋ Visualkei + CroW ⋌⋚⊰⊹

"คุณหนูโทระไปไหน นายท่านเรียกพบ" ชายในชุดสูทสีดำสนิทเดินเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานชั้นสามของบริษัท

"ถ้าเป็นเจ้านั่นล่ะก็ ไปขลุกอยู่กับผู้หญิง" เด็กหนุ่มตาโต นั่งเอาเท้าเกยโต๊ะอยู่ ตอบอย่างรู้นิสัยของอีกคน

ชายในชุดสีดำจึงเดินออกจากห้องทันทีที่ได้คำตอบ

แสงไฟสลัวเคล้าเสียงเพลง กลิ่นควันบุหรี่และกลิ่นเหล้า

"นี่เจ๊ ไม่มีเด็กใหม่เข้ามาบ้างหรอ พวกนี้เบื่อแล้ว" เสียงเด็กหนุ่มร่างสูงเอ่ยขึ้นกับเจ้าของร้านอย่างสนิท พลางยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มจนหมด

"แหม มีสิ วันนี้เข้ามาคนนึง พึ่งจะแต่งตัวเสร็จ สนไหมล่ะ" เจ้าของสถานที่เอ่ยเชิญชวน

หน้าตาระรื่นลอยเด่นออกมาทันทีที่ได้ยิน พยักหน้าหงึกๆ

เจ้าของร้านยิ้มระรื่น พลางเอามือมาลูบหน้าเนียนของเด็กหนุ่ม

แล้วเจ๊ล่ะจ๊ะ โทระ เสียงหวานรื่น พลางส่งจูบลอยมาให้

ง่า ออกไปเลยเจ๊ เรียกออกมาเร็วๆดิ โทระชื่อของเด็กหนุ่ม รีบดันตัวออกห่างจากคนตรงหน้า เจ๊เจ้าของร้านยกยิ้มระรื่น เดินหันหลังไปหลังร้าน

"ซางะ ออกมานี่เร็ว" เสียงหวานของเจ้าของสถานที่เอ่ย

ซางะ ชื่อของคนที่เดินละเลียดออกมาจากหลังร้าน

เรือนร่างบางถูกซ้อนไว้ใต้ชุดกิโมโนะสีม่วงเข้ม เรือนผมสีทองนวลถูกรวบไว้ด้านหลังประดับด้วยดอกไม้สีม่วงสด  ใบหน้าหวานๆก้มเอียงอายไม่ยอมเงย

สายตาโทระมองจ้องตลอดที่เจ้าของชื่อถูกเรียกมา

เจ้าของร้านพยายามผลักไซ้ให้ร่างบางเข้าหาโทระอย่างยากรำบาก ก็ในเมื่อเจ้าตัวแทบจะไม่ยอมเดินมาใกล้เข้าแม้แต่น้อย

พยายามผลักหลังร่างบางอยู่ราวสามสี่ที โทระก็เกิดความรำคราญขึ้น

ดึงเอาเอวบางที่ห่างจากตัวไม่มากนักเข้ามากอด ก่อนจะโน้มหน้าลงไปทาบกับแก้มนวล

เพี้ย เสียงผ่ามือกระทบกับแก้มขวาอย่างจัง

ทำอะไรน่ะ ซางะ เสียงเจ๊เจ้าของร้านตวาดลั่น เมื่อหันมาเห็นเหตุการณ์พอดี

เจ้าของชื่อหน้าซีดลง พลางเอามือปิดปากราวตกใจ น้ำตาเริ่มคลอคงกลัวที่โดนตวาดเป็นแน่แท้

โทระ เจ๊ขอโทษแทนเด็กมันด้วย เจ้าของร้านเอ่ยอย่างร้อนรนพลางเดินมาก้มหัวขอโทษคนที่เริ่มใบ้กินเมื่อกี้

โทระราวได้สติ รีบส่งยิ้มเย็นออกมาก่อนจะเอ่ยคำ

จัดห้องเดิมให้ผมด้วย พูดเสร็จ ก็คว้าข้อมือที่พึ่งจะตบเข้าที่หน้าเขา พลางออกแรงลากไปยังชั้นสอง

โทระ เด็กมันไม่ดี เปลี่ยนใหม่เถอะ เดี๋ยวเจ๊หาให้ใหม่ เจ้าของร้านเอ่ยพลางวิ่งตามมาด้านหลัง

โทระหยุดเดินก่อนจะหันหน้ามา

กุญแจ เสียงเย็นเอ่ยออกมา เจ้าของร้านรีบควานหาให้อย่างเร็วที่สุด

ขอบใจเจ๊ คนนี้แหละถูกใจที่สุด พูดเสร็จยิ้มให้ ก่อนจะกระชากลากร่างบางให้เร่งเดินตาม

ห้องพักชั้นสองริมสุดระเบียงทางเดินฝั่งตะวันออก เป็นห้องที่ดีที่สุดในนี้และเป็นห้องที่โทระใช้บ่อยที่สุดจนจะกลายเป็นห้องส่วนตัวของตนเองไปแล้ว

ประตูห้องเปิดออก ก่อนจะกระชากคนที่ลากมาตั้งแต่ชั้นล่างเข้าไปแล้วล็อคห้อง

สีหน้าตกใจของซางะลอยเด่นออกมา พลางลูบข้อมือที่แดงเรื่อของตัวเองไปมา ผลงานของเจ้าคนที่ยืนยิ้มอยู่ต่อหน้าของตนนี้แหละ

อ้อมแขนใหญ่เข้ามาโอบเอวคนที่ยืนสั่นอยู่ พลางกระชับอ้อมกอด

โน้มหน้าลงมาหมายจะบรรจบกับเรียวปากแดงเรื่อตรงหน้าอย่าง่ายดาย

อย่า เสียงร้องลั่น พลางผลักเขาออก

หน้าที่ระรื่นเมื่อครู่ เปลี่ยนมาขึงหน้าเครียดส่งให้อีกคน ที่เริ่มจะรู้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของโทระ

ร่างซางะถูกเหวี่ยงลงไปกระทบกับฟูกที่นอนบนเตียง

โทระตามมาทาบทับร่างที่เล็กว่าบนเตียง พลางกดข้อมือทั้งสองให้ติดไว้กับที่นอน

แววตาสั่นระริกราวกลัวคนตรงหน้าจับใจ น้ำใสเริ่มปริมที่ขอบตา

เมื่อกี้เธอก็ตบฉันไปรอบแล้ว แล้วเมื่อกี้ยังจะผลักกันออกอีก จะบอกว่าครั้งแรกก็ใช่ว่าฉันจะยอมปล่อยไปนะ ว่าเสร็จก็เริ่มก้มหน้าลงไปไซ้ซอกคอขาวเนียนของคนเบื้องล่าง ไหล่เนียนโผล่พ้นออกมาจากกิโมโนที่สวมอยู่อย่างไม่ได้ตั้งใจ เมื่อเริ่มดิ้นคนข้างบนก็เริ่มรุนแรงขึ้น ทั้งไซ้ ทั้งจูบ ขบ จนเกิดรอยแดงขึ้นปะปลายไปทั่วซอกคอและแผงอก

นายเป็นผู้ชาย??? โทระเงยหน้าขึ้นเมื่อกิโมโนหลุดออกพ้นแผงอก

คนที่โดนกระทำหน้าเริ่มแดงระเรื่อ พลางเบือนหน้าหนีด้วยความอาย

ท่าทางที่แสดงออกของซางะ เรียกลอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของโทระออกมา

แต่ถึงจะเป็นผู้ชาย ใช่ว่าฉันจะปล่อย เสียงระรื่นตามมา

ซางะหันควับมองสบนัยน์ตาคนตรงหน้าอย่างตกใจ

ทำไมล่ะ นายทำให้ฉันหลงนายเองตั้งแต่แรกเจอ แล้วอีกอย่างถ้านายไม่เป็น คงไม่มาที่นี่หรอกจิงมั๊ย ว่าเสร็จก็เริ่มต่อ

จากพรมจูบด้วยความนุ่มนวล ก็เปลี่ยนมาเริ่มรุนแรงขึ้น เร่งเร้าขึ้นจนคนข้างร่างตามแทบไม่ทัน

อ่ะ อย่า เสียงร้องห้ามสั่นคลอ พลางบินเรือนกายหนี

แต่คนข้างบนก็ยังตามมารุกราน

มือข้างขวาปล่อยออกมาจากข้อมือบาง พลางเริ่มปลดกิโมโนที่ใช่อยู่

แผงอกขาวที่ตอนแรกเห็นคาครึ่ง ตอนนี้เปลือยออกจนหมดมือข้างเดิมลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่เริ่มร้อน

อา..... เสียงครางแผ่วเบาแทรกออกมาจากลำคอระหงที่มีรอยแดงเป็นจ้ำปรากฏอยู่

คนข้างบนเผยอยิ้มอย่างระรื่น พลางเริ่มปลดกิโมโนจนหลุดออกจากร่างทั้งหมด

ซางะเริ่มบิดกายอย่างเขินอาย เมื่อคนตรงหน้าจ้องเรือนร่างที่ยังไม่เคยให้ผู้ใดพบเห็นมาก่อน

สวย เสียงที่ชมออกมาเบาๆพลางเริ่มลูบไล้ไปตามเอว ขา และส่วนนั้น จนซางะสะดุ้งแผ่นหลังไม่ติดเตียง

edit @ 2007/05/13 12:08:50